Ομιλία Προέδρου Μένιου Χάρου 1η Μάη 2017



Συναδέλφισσες - Συνάδελφοι,
Η Πρωτομαγιά για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας δεν αποτελεί αργία, αλλά ημέρα μνήμης των γεγονότων του Σικάγου το 1886, τιμής των εξεγερμένων εργατών σε όλο τον κόσμο και διαρκούς αγώνα για την διεκδίκηση των αυτονόητων δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Η Εργατική Πρωτομαγιά του 2017 μας βρίσκει σε ένα σημείο, δυστυχώς, όχι καλύτερο από πέρυσι.
Παρά τις προσπάθειες της Κυβέρνησης για εξωραϊσμό της κατάστασης, ουσιαστικά βρισκόμαστε λίγο πριν την υπογραφή του 4ου μνημονίου και 2ου στη σειρά για αυτή την Κυβέρνηση.
Ήδη η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ έχουν εξαγγείλει 24 πανελλαδική γενική απεργία για τις 17 Μαΐου, ημέρα που η σημερινή Κυβέρνηση θα ψηφίζει το 4ο μνημόνιο.
Η Κυβέρνηση επιμένει να υιοθετεί και να νομοθετεί σκληρές, άδικες, αντεργατικές και αντικοινωνικές πολιτικές, να εκποιεί τις δημόσιες επιχειρήσεις, υποκύπτοντας στις απαιτήσεις των «αγορών», των δανειστών και των Ευρωπαίων μονεταριστών.
Με τακτικισμούς και επικοινωνιακά τεχνάσματα, ρίχνει την ταφόπλακα στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα δίνοντας τη χαριστική βολή σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.
Δυστυχώς οι πολιτικές ηγεσίες της - κατά τα άλλα - «Ενωμένης» Ευρώπης φάνηκαν πολύ απρόθυμες, για να μην πούμε ανίκανες, να ανταποκριθούν στο ρόλο για τον οποίο τους εξουσιοδότησαν οι λαοί της Ευρώπης.

Οι βασικές αρχές της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας στις οποίες οικοδομήθηκε η Ενωμένη Ευρώπη έδωσαν τη θέση τους σε ωμές, κυνικές ομολογίες αποτυχίας από τα πλέον επίσημα χείλη.
Η ανικανότητα να ανταποκριθούν οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης ενιαία στα φλέγοντα προβλήματα, όπως η κρίση στη Συρία, το προσφυγικό, την οικονομική κρίση, έφεραν την απογοήτευση και την απελπισία στους λαούς της Ευρώπης δίνοντας την ευκαιρία σε δαίμονες του παρελθόντος, να διεκδικούν ανοιχτά την ηγεσία των λαών της Ευρώπης.
Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις οι εργαζόμενοι σε όλη την Ευρώπη, ενώνουν τις δυνάμεις τους και αγωνίζονται για την διασφάλιση και διεύρυνση των κοινωνικών, ασφαλιστικών και εργασιακών τους δικαιωμάτων, για την απόκρουση και ακύρωση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οι οποίες, στο βωμό του κέρδους και των συμφερόντων τους, καταπατούν και περιφρονούν κάθε έννοια δικαίου και ανθρωπιάς.
Το αίμα που κύλησε κατά την εξέγερση του Σικάγο το 1886, δίδαξε στην εργατική τάξη ότι μόνο με αγώνες και θυσίες μπορεί να βάλει φρένο στην αντεργατική βαρβαρότητα.
131 χρόνια μετά την αιματοβαμμένη αυτή εξέγερση, το μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, παραμένει ζωντανό και επίκαιρο όσο παραμένει και εντείνεται η εκμετάλλευση για εμάς τους εργαζόμενους.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα της βίαιης καταπάτησης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της φτωχοποίησης της χώρας τόσο σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο, της διαρκούς υποβάθμισης της ποιότητας της ζωής μας και του βιοτικού μας επιπέδου, είναι επιτακτική η ανάγκη της ανάκτησης μιας ζωής με αξιοπρέπεια.
Αγωνιζόμαστε για την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων αναγκών μας - σήμερα ειδικά που τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που έρχονται αφορούν νέες μειώσεις σε μισθούς,
συντάξεις, στο αφορολόγητο, απελευθέρωση των απολύσεων, νέα επίθεση στα συνδικαλιστικά δικαιώματα,
νέες περικοπές σε παιδεία, υγεία, πλήρη κατάργηση του επιδόματος ανεργίας, θεσμοθέτηση της ανταπεργίας από τους εργοδότες, εφαρμογή ειδικών οικονομικών ζωνών, όπου δεν θα ισχύει καμία εργατική νομοθεσία.
Αντί να καλυτερεύουν οι συνθήκες ζωής, διευρύνεται η φτώχεια, η εξαθλίωση και πολλοί οδηγούνται στην μετανάστευση αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.

Ας πιστέψουμε λοιπόν στις δυνάμεις μας και ας απαιτήσουμε τον κόσμο που μας αξίζει , ας τολμήσουμε , ας αντισταθούμε και ανεξαρτήτως πολιτικής πεποίθησης ,
μέσα από έναν συνεχή αγώνα, μέσα από την συλλογική μας δράση ,ας επικρατήσουμε έναντι όλων αυτών που επί τόσα χρόνια εκμεταλλεύονται και στραγγαλίζουν με ποικίλους τρόπους τον ελληνικό λαό και να οικοδομήσουμε έναν κόσμο, στον οποίον δεν θα επιβιώνουμε απλώς, αλλά θα ζούμε ουσιαστικά και με αξιοπρέπεια.
Στα σχέδια όμως της Κυβέρνησης ειναι και η πολη της Ναυπάκτου με την υποβάθμιση των υπηρεσιών του ΕΦΚΑ στην Ναύπακτο.
Η σχεδιαζόμενη μετατροπή της Διεύθυνσης του ΕΦΚΑ (πρώην ΙΚΑ) ) σε απλό Τμήμα του ΕΦΚΑ με 2-3 υπαλλήλους πλήττει άμεσα το σύνολο της τοπικής κοινωνίας.
Παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες μας για επικοινωνία με το Υπουργείο Εργασίας, το μόνο που εισπράττουμε είναι να μας αγνοούν. Δεν μπορει και δεν πρέπει να το αφήσουμε έτσι. Στο θέμα αυτό είμαστε ενωμένοι όλοι οι φορείς, και θα αντιδράσουμε δυναμικά.
Επίσης, αυτή την ιστορική μέρα της 1ης Μάη, που ενώνουμε τη φωνή μας με όλους εκείνους που παλεύουν ενάντια στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, στις αδικίες, στις διακρίσεις, στο γκρέμισμα δημοκρατικών, εργασιακών, οικονομικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων επαναφέρουμε το διαχρονικό αίτημα προς το Δήμο Ναυπακτίας:
Η οδός που βρίσκεται το Εργατικό Κέντρο να μετονομαστεί σε οδό «ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ». Θεωρούμε ότι η αναγνώριση εκ μέρους της τοπικής κοινωνίας της ημερομηνίας ορόσημο για τους αγώνες των εργατών σε παγκόσμιο επίπεδο, αποτελεί ένδειξη πολιτισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης.
Την ίδια στιγμή, αξιολογώντας την πολύμορφη εκκλησιαστική και κοινωνική δράση του Μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιωάννη Αποκαύκου, εισηγούμαστε στο Δήμο την ονομασία ενός πιο κεντρικού δρόμου ως οδός «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ Ι. ΑΠΟΚΑΥΚΟΥ»

Συναδέλφισσες - συνάδελφοι,
ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ κατηγορηματικά αυτές τις αντεργατικές και αντικοινωνικές Νεοφιλελεύθερες συνταγές, που εξοντώνουν τους εργαζομένους, εξαθλιώνουν την κοινωνία, διευρύνουν την ύφεση και την κρίση.
ΤΙΜΟΥΜΕ τους πρωτοπόρους αγωνιστές του εργατικού κινήματος, όλους εκείνους που θυσιάστηκαν διαχρονικά για τα μεγάλα και ιερά δικαιώματα της τάξης μας, όλους εκείνους που υπερασπίστηκαν με την ίδια τη ζωή τους τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, τη ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, την ΙΣΟΤΗΤΑ, την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και την ΕΙΡΗΝΗ.
Εάν η Εργατική Πρωτομαγιά του 1886 ήταν η κορύφωση των αγώνων των εργατών κατά της αδικίας και ταυτόχρονα η απαρχή για το Παγκόσμιο Εργατικό Κίνημα, σήμερα πρέπει όλοι μαζί να κορυφώσουμε την αντίθεσή μας στις επιλογές των οικονομικά ισχυρών, οι οποίοι πλέον έχουν βάλει στο μάτι ολόκληρους λαούς.
Ας μην είναι λοιπόν και η φετινή Πρωτομαγιά μία ακόμη επέτειος με την οποία αποτίεται φόρος τιμής στις θυσίες της εργατικής τάξης αλλά ας είναι η αφετηρία για τη διεκδίκηση του δικαιώματός μας στην ζωή, με το πλήρες νόημά της.
Όλοι μαζί, ενώνουμε τις φωνές μας την 1η του Μάη στη γιορτή των εργατών, βροντοφωνάζοντας
ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ
Η ΜΑΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

© 2013 Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ναυπακτίας & Δωρίδας